rolandopoland.com :: polskie centrum fanów Fenomeno

Debut: 11.02.2007 (w Serie A przeciwko AS Livorno)
Pierwszy gol: 17.02.2007 (w Serie A przeciwko AC Siena)
Liczba meczów: 20
Liczba bramek: 9
Sukcesy: Superpuchar Europy 2007, Klubowe Mistrzostwo Świata 2007.

30 stycznia 2007 roku, po długich i skomplikowanych negocjacjach, Real Madryt sprzedał Ronaldo do Milanu za kwotę 7,5 mln €. Ronaldo podpisał kontrakt z Milanem do 30 czerwc 2008. Ronaldo w nowym zespole otrzymał koszulkę z numerem 99, ponieważ numer 9 należał, do Filippo Inzaghiego. Fenomeno w nowym zespole zadebiutował 11 lutego 2007 roku w ligowym spotkaniu z Livorno, Rossoneri wgrali to spotkanie 2:1 a Ronaldo wchodząc na ostatnie 30 min zaprezentował się z dobrej strony i był bliski zdobycia gola. Tydzień później Ronaldo zdobył już swojego pierwszego gola w Milanie. Fenomeno w spotkaniu ze Siena zdobył dwa gole i zaliczył asystę a Rossoneri wygrali po dramatycznym meczu 4:3. Ronaldo po przejściu do Milanu odżył i był jednym z wyróżniających się piłkarzy w zespole. Sezon 2006/07 Ronaldo zakończył z bilansem 14 meczy, 7 goli oraz 4 asyst, w pamięci zapadła jego piękna bramka w Derbach Mediolanu, gdy tylko Brazylijczyk miał piłkę przy nodze kibice Interu głośno gwizdali, ale Ronaldo uciszył ich w 30 minucie strzałem lewą nogą w długi róg bramki z odległości około 20 metrów. Brazylijczyk w sezonie 2006/2007 jeszcze w Realu rozegrał 4 spotkania w Lidze Mistrzów, w których zdobył 2 bramki. Z tego powodu nie mógł w tej edycji Ligi Mistrzów reprezentować Milanu, a wielka szkoda, bo Milan sięgnął po tytuł i niestety nie może być on przypisany Ronaldo, któremu właśnie tego trofea brakuje w swojej bogatej karierze. Ronaldo przyczynił się, że Milan zajął czwarte miejsce w lidze, niezbędne zakwalifikowania się do Ligi Mistrzów.

Sezon 2007/08 rozpoczął się dla Ronaldo fatalnie. Fenomeno doznał poważnej kontuzji podczas sparingowego spotkania, z Lecco i został wyłączony z gry na prawie dwa miesiące. Po wyleczeniu kontuzji Ronaldo grał niewiele, ponieważ ciągle łapał drobne kontuzje. Po trzech miesiącach napastnik został powołany przez trenera Carlo Ancelottiego na spotkanie Ligi Mistrzów przeciwko Szachtarowi Donieck, jednak Brazylijczyk cały mecz przesiedział na ławce rezerwowych. Zadebiutował w nowym sezonie w meczu na Stadio Sant 'Elia przeciwko Cagliari 25 listopada w 13 kolejce Serie A. Ronaldo został powołany na kolejne spotkanie Ligi Mistrzów przeciwko Benfice w Lizbonie, jednak w czasie rozgrzewki doznał kolejnej kontuzji, tym razem łydki. Po wyleczeniu kontuzji, Ronaldo grał dobrze jednak nie mógł zdobyć bramki, w kilku meczach był naprawdę blisko. Fenomeno przełamał strzelecką niemoc w meczu z Napoli gdzie zdobył dwie bramki a Milan pokonał rywala 5:2. W meczu z Napoli zabłysnęło trio Ka-Pa-Ro czyli Kaka-Pato-Ronaldo. W Sumie trio zdobyło 9 bramek w 5 meczach.

13 lutego 2008 roku w spotkaniu z Livorno, Ronaldo doznał po raz trzeci w karierze zerwania więzadeł krzyżowych w kolanie tyle, ze tym razem w lewym kolanie. Fenomeno w pechowym meczu wszedł na boisko w 55 minucie zmieniając Alberto Gilardino. Nikt nie przypuszczał, że zaledwie 120 sekund później rozegra się dramat. Ronaldo doznał kontuzji skacząc do główki. Wiadomo było, że to koniec sezonu dla Ronaldo a być może koniec kariery. Ronaldo przeszedł operację w paryskiej klinice Pitié-Salpêtrière a operacje przeprowadził doktor Eric Rolland, któremu asystował Gérard Saillant, ten sam, który operował Fenomeno podczas dwóch poprzednich urazach kolana. Operacja została zakończona sukcesem a Ronaldo powoli wracał do zdrowia. W sezonie 2007/2008 Ronaldo wystąpił w zaledwie 6 spotkaniach, strzelił 2 gole i zaliczył 1 asystę. Milan nie zdecydował się przedłużać kontraktu wygasającego 30 czerwca z Brazylijczykiem i pozostał on wolnym zawodnikiem. Paradoksalnie Fenomeno zakończył swoja przygodę z Milanem w meczu z drużyna przeciwko której debiutował w zespole Rossoneri czyli Livorno.

Milan nie przedłużył Ronaldo wygasającego kontraktu i ten został wolnym zawodnikiem. Brazylijczyk do 1 lipca po raz pierwszy w swojej karierze był bez klubu, oznaczało to, że mógł przejść do dowolnego klubu. W zespole Rossoneri rozegrał 20 spotkań i strzelił 9 bramek. Wygrał również Superpuchar Europy i Klubowe Mistrzostwa Świata.