rolandopoland.com :: polskie centrum fanów Fenomeno

Debut: 06.10.2002 (w Primera División przeciwko Deportivo Alavés)
Pierwszy gol: 28.08.1994 06.10.2002 (w Primera División przeciwko Deportivo Alavés)
Liczba meczów: 177
Liczba bramek: 104
Sukcesy: Puchar Interkontynentalny 2002, Primera División 2002/2003, Superpuchar Hiszpanii 2003, finał Copa del Rey 2003/2004, wicemistrzostwo Primera División 2004/2005, wicemistrzostwo Primera División 2005/2006, Primera División 2006/2007.

Po turnieju w Korei i Japonii, Ronaldo został ponownie uznany na najlepszego piłkarza Świata, ale tym razem, jako już piłkarz Realu Madryt. Brazylijczyk przeszedł do Madrytu za 45 milionów euro. Po długich negocjacjach Ronaldo w ostatniej chwili przed zamknięciem okresu transferowego trafia do Realu Madryt. Cena wynosi czterdzieści pięć milionów euro. Kibice z mieszanymi uczuciami witają Brazylijczyka, który ma zastąpić ich ulubieńca - Morientesa. Fani Realu kilka tygodni czekają na upragniony debiut Ronaldo, który uniemożliwiają mu drobne kontuzje.

Debiut w barwach Królewskich zaliczył 6 października, z powodu ciągłych kontuzji, wchodząc na ostatnie 30 minut w ramach 4. kolejki La Liga, przeciwko Deportivo Alavés. Minutę później strzeli gola z woleja, po podaniu Roberto Carlosa i nie minęło 20 minut, a do siatki trafił ponownie, po podaniu McManamana, a Real zwyciężył 5:2. Później jednak bywało różnie, bywają mecze, gdy gra fatalnie, a madrycka publika kwituje jego występ gwizdami... napastnik nie potrafił zdobyć bramki przez miesiąc i zaczęły się pojawiać pierwsze plotki o kilkokilogramowej nadwadze i licznych hamburgerach zjadanych przez Ronaldo. Jest obiektem zainteresowania mediów, zaś jego transfer jest komentowany jako niewypał Florentiono Pereza. Jednak w grudniu Brazylijczyk już wchodził na odpowiednie obroty, a w finale o Puchar Interkontynentalny przeciw Club Olimpia strzelił gola na 1:0, a mecz zakończył się wynikiem 2:0. Brazylijczyk dostał samochód marki Toyota dla najlepszego piłkarza finałowego spotkania. W grudniu otrzymał też wiele prestiżowych nagród dla najlepszego piłkarza świata, po raz trzeci wygrał plebiscyt World Soccer Magazine, co nie udało się nikomu w ponad 30-letniej historii tego plebiscytu i został piłkarzem roku FIFA, co też jest rekordem, który rok później wyrównał Zinedine Zidane. Ronaldo drugi raz zwycięża plebiscyt Złota Piłka i po raz pierwszy otrzymuje Złotego buta dla króla strzelców Mistrzostw Świata, wygrywa też jako trzeci piłkarz w historii i pierwszy po ponad 30 latach plebiscyt na najlepszego sportowca świata według BBC Sports Personality of the Year Overseas Personality. Wcześniej dokonali tego Eusébio w 1966 i Pelé w 1970 roku. Następne miesiące dla Brazylijczyka w Realu są również udane i dość regularnie trafia do bramki rywala i jest jednym z najlepszych piłkarzy Madryckiego klubu, z 18 bramkami w 19 ostatnich spotkaniach, z dwa hat-trickami, w tym kapitalny mecz 23 kwietnia na Old Trafford, gdzie strzelił trzy gole i pozbawił szans Manchester United na awans do półfinału Ligi Mistrzów. W półfinale Real musi uznać wyższość Juventusu Turyn, ale zostaje mistrzem La Liga, a w decydującym meczu 38. kolejki o mistrzostwo Hiszpanii z Atletic Bilbao wygrywa 3:1 a Ronaldo strzelając dwa gole zostaje graczem meczu. Brazylijczyk kończy sezon z 30 bramkami w 44 meczach i tytułem wicekróla strzelców La Liga. Jego szybkość, finezja, drybling znów budzą zachwyt u wszystkich kibiców na całym świecie.

Sezon 2003/2004 rozpoczął się od triumfu w Superpucharze Hiszpanii, a Ronaldo jest jednym z lepszych piłkarzy w dwumeczu strzelając jednego gola. Pod koniec roku zostaje piłkarzem numer trzy na świecie według Piłkarz roku FIFA. Sezon 2003/2004 był dla Królewskich i Ronaldo wręcz idealny, ale końca lutego, Królewscy mając po 26 kolejkach La Liga przewagę 8 i 9 punktów kolejno nad Valencią i Deportivo de La Coruña, byli też już w finale Pucharu Króla i walczyli o ćwierćfinał Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium. Jednak wszystko zacięło się już w 27 kolejce kiedy padł remis 1:1 z Racingiem Santander a Ronaldo doznał kontuzji która wykluczyła go na trzy tygodnie, W tym czasie Real Madryt rozegrał cztery spotkania, rewanż z Bayernem Monachium w 1/8 Królewscy wygrali 1:0 i awansowali do 1/4 LM po bramce Zidane'a, następnie zremisowali mecz ligowy z Realem Zaragoza 1:1, a kilka dni później po dogrywce przegrali finał Pucharu Króla również z Zaragozą 2:3, a kolejny mecz ligowy przegrywają z Atletic Bilbao 4:2 i z blisko 10 punktowej przewagi nad Valencią i Deportivo już prawie nic nie zostało. Na następny mecz wrócił już Ronaldo i Real wygrał z AS Monaco 4:2 w 1/4 LM a Brazylijczyk strzelił jednego gola i sprokurował karnego którego wykorzystał Luis Figo. Następnie przyszła wygrana w ramach 31 kolejki La Liga nad Sevillą aż 5:1 i dwie bramki strzelił Ronaldo. Później stał się kataklizm, Real przegrał rewanżowe spotkanie z AS Monaco 3:1 i nie awansował do półfinału Ligi Mistrzów oraz nie wygrał żadnego z ostatnich siedmiu spotkań La Liga. Drużyna z Madrytu zajęła czwarte miejsce w tych rozgrywkach a wygrała je Valencia mając 7 punktów przewagi nad Realem. Ronaldo został królem strzelców La Liga mając 24 gole w 32 meczach, a w całym sezonie strzelił 31 bramek grając 48 spotkań.

Sezon 2004/2005 był dla Realu równie słaby i tym razem już bez żadnego tytuły. Ronaldo do końca lutego 2005 strzelił ledwie 14 bramek w 31 meczach, a rozkręcił się dopiero w marcu i omal nie doprowadził Królewskich do tytułu Mistrza Hiszpanii ale do FC Barcelona zabrakło jednak 4 punktów. Łącznie Brazylijczyk strzelił w tym sezonie 24 gole w 45 meczach. Jednak w następnym sezonie Fenomeno chciał udowodnić swoją wielkość. W siedmiu spotkaniach Brazylijczyk zdobywa siedem bramek, jednak podczas ostatnich sekund w derbowym meczu z Atlético Madryt Ronaldo doznaje poważnej kontuzji, która wykluczyła go na ponad miesiąc z gry. Po powrocie na boisko Brazylijczyk nie był już w takiej formie jak na początku sezon. Napastnika męczą drobne urazy, przez które poprzedni sezon to zaledwie 20 spotkań w Primera, ale zdobył aż 14 bramek, w całym sezonie Ronaldo strzelił łącznie 15 bramek w 27 spotkaniach.

Przed sezonem 2006/2007 w letnim oknie transferowym Ronaldo interesowały się dwie mediolańskie drużyny Inter oraz Milan. Rossoneri byli gotowi wyłożyć za Ronaldo 18 milionów euro ale transakcja nie doszła do skutku. Sytuację komplikuje przyjście do Madrytu nowego trenera, Fabio Capello, który słynie z tego, że nie odpuszcza nawet największym gwiazdorom oraz Ruuda Van Nistelrooya, który jest kandydatem do zajęcia miejsca Ronniego w składzie. Brazylijczyk jednak z powodu konfliktu z nowym trenerem Fabio Capello był tylko rezerwowym. Jeszcze przed startem nowego sezonu, Ronaldo przeszedł drobną operację lewego kolana, która pozwoliła wyeliminować ból jaki R9 odczuwał w kolanie. Po operacji Fenomeno długo dochodził do siebie przez co nie mógł uczestniczyć w przygotowaniach Realu do nowego sezonu. Ronaldo wrócił do treningów dopiero we wrześniu a do gry w połowie listopada. Trener Capello nie dawał Ronaldo zbyt wielu szans na grę, Fenomeno przeważnie siedział na ławce rezerwowych i wchodził na ostatnie minuty meczu. Ronaldo z nowym trenerem nie potrafi się dogadać i był ciągle krytykowany za nadwagę, w meczach grał tylko ogony z kilkoma wyjątkami, stosunki z trenerem jak i zarządem są coraz gorsze i w zimowym okienku transferowym decyduje się na przenosiny do AC Milan. Zdołał jednak strzelić ważnego gola w meczu z Atletic Bilbao przed zimowym okienkiem transferowym w którym to właśnie przeszedł do Milanu za 7,5 miliona euro i w niewielkim stopniu pomógł Realowi zdobyć tytuł Mistrza Hiszpanii który mimo iż na koniec sezonu miał tyle samo punktów co FC Barcelona - po 76 to w dwumeczu pomiędzy dwoma drużynami Real odniósł zwycięstwo i remis. Ronaldo dla Realu przez pół sezonu rozegrał 13 spotkań i strzelił 4 gole, został też Mistrzem Hiszpanii.

Przez cztery i pół sezonu grając w Realu, Ronaldo strzelił 104 gole w 177 meczach, zaliczył 31 asyst, zdobył Puchar Interkontynentalny, Superpuchar Hiszpanii i dwukrotnie mistrzostwo La Liga.